Filipinler Donanması’nın iki on yıl süren modernizasyonun ardından Güneydoğu Asya'da 'orta güç' olduğunu iddia etmesi ciddi bir sorgulama ile karşı karşıya. Analistler, donanmanın geliştirilmiş kapasitelerine rağmen, hâlâ bölgesel rakipleri olan Endonezya ve Vietnam ile etkili bir şekilde rekabet edecek kadar ateş gücüne ve operasyonel erişime sahip olmadığını belirtiyor. Filipin Filosu Komutanı Tümamiral Joe Anthony C. Orbe, donanmanın 128. yıldönümü kutlamaları sırasında bu durumu dile getirerek, 'Hazır olma ve modernleşme açısından diğer bölgesel güçlerle eş değeriz.' şeklinde konuştu.
Filipinler Donanması, Güney Kore'den alınan kılavuz füze fırkateynleri BRP Jose Rizal (FF-150) ve BRP Antonio Luna (FF-151) gibi yeni gemilerin temini de dahil olmak üzere çeşitli yenilikler geçirdi. Ancak, birçok uzmana göre, bu gelişmeler, daha geniş filolara ve güçlü lojistik desteğe sahip daha büyük Güneydoğu Asya güçleri ile rekabet etmek için yetersiz görülüyor.
Stratejik açıdan, Filipinler’in deniz kuvvetlerinin kapasitesine dair yapılan tartışmalar, Güney Çin Denizi'ndeki toprak anlaşmazlıkları ile işaretlenen bir bölgede güvenlik meselelerini gündeme getiriyor. Filipinler, özellikle Çin’den gelebilecek potansiyel tehditlere karşı caydırıcı yeteneklerini artırmak için ABD ve Avustralya gibi müttefikleriyle ortaklıkları güçlendirmelidir.
Askeri uzmanlar, Filipinler'in denizcilik yeteneklerini artırmaya odaklanmasının önemini vurguladı; sadece miktar değil, aynı zamanda deniz varlıklarının kalitesi de kritik olacak. Anti-denizaltı savaş sistemleri, kıyı savunma birimleri ve gelişmiş gözetleme teknolojilerine yatırımlar, bölgede güvenilir bir caydırıcılığın tesis edilmesinde çok önemli olacaktır.
İleriye bakıldığında, Filipinler Donanması’nın hedefleri yeniden değerlendirilmelidir ve modernleşmeye daha fazla taahhütte bulunulmalıdır. Kapasitede ve bölgesel işbirliğinde önemli iyileştirmeler olmaksızın, 'orta güç' olma iddiası yerine getirilemeyebilir ve Güneydoğu Asya denizcilik meselelerinde etkisi sınırlı kalabilir.

